دبل پست اینستا

.

گم شده ام

جایی در میان ذهنم

در کوچه پس کوچه های تاریک و نموری که اسم همه یشان را گذاشته اند "بن بست من".

گم شده ام

یا شاید

خودم را جا گذاشته ام,

در هیاهوی زمان.

#مری_نوشت

پی نوشت:علت اینکه همیشه مه برام جالب بوده اینه که اولش همش فک میکنم گرد و خاکه تو هوا.

پی نوشت تر:خب اره ترسناک بود که سوار اتوبوسی باشی که همه ادماش خواب باشن و هوا مه الود بشه و یهو تلق تلق اتوبوس صدا بده و یهو همه سراشونو بگیرن بالا که ببینن چی شده ,شبیه زنده شدن مرده ها بود.

پی نوشت :مه آلودم,مه شکنم آرزوست.